توپ به دستم خورد.

 هنوز داور سوت نزده  بلافاصله خودم  توپ را گرفتم ...

وجلوی پای حریف کاشتم...

نیم ثانیه هم نشده بود که داور سوووووووووووووووت زد...

حریف هم نامردی نکرد...

 وتوپ را برداشت و مثل تووووووووپ به سمت دروازه شلیک کرد...

و...گل...گل...

دیدم که همه چشمها با تعجب نگاه میکنند...

...و...همراه با سرزنش...

علیرضا طاقت نیاورد وهوااااااااااار کشید:

داور سوت زد؟

آهسته گفتم : نه.

هادی هم از طرف دیگر:

باید توپ را اینجوووووووری......

بندازی تو هوا.......

نه اینکه بذاریش رو زمین.

چند روز گذشته...نه...

سالهاست که می گذرد...

ومن هنوز هم گیج ومبهوتم...

خدایا...

کار من درست بوده یا فکر آنها؟؟؟؟؟

صداقت خوب است یا...

اگر همه دنیا بازی است،

س اینهمه سرزنشها از یکسو...

وسوءاستفاده از طرف دیگر...

چرااااا؟

شما چه نظری دارید؟

حتما نظرتونو برام بنویسید.